IDEJNO RJEŠENJE – ARHITEKTONSKI PROJEKAT

OPŠTINA KOTOR, DSL “SEKTOR 10”
SPILA -RISAN – RT BANJA, ZONA
“C”, dio UP 39, KO “RISAN II”, KP 250

Koncept projekta se zasniva na implementaciji savremenijih formi u skladu sa
naslijeđenim. Kombinacija tradicionalne i savremene forme gradnje podrazumijeva
spajanje elemenata tradicionalne arhitekture sa modernim tehnologijama i dizajnom.
To može uključivati korišćenje tradicionalnih materijala kao što su kamen, drvo i opeka
u kombinaciji sa savremenim materijalima kao što su staklo, čelik i beton. Takođe,
mogu se primjenjivati tradicionalne tehnike gradnje uz korišćenje moderne opreme i
tehnologije. Ova kombinacija daje arhitekturi jedinstveni izgled i osigurava da se
tradicionalne vrijednosti i tehnike sačuvaju u modernom okruženju.

Objekat je koncipiran kao dio kompleksa ruralne forme naselja koja kreira sopstvenu
mikro-urbanističku formu sa 2 objekta spojena koji u frontalnom dijelu formiraju lobi u
staklenom kubusu, dok u zadnjem dijelu nastaje intimin prostor u vidu terasastih
zelenih površina. Forma objekta predstavlja savremenu interpretaciju vernekularne
arhitekture ovog podneblja. Iz tog razloga je kompletna fasada novog objekta bijele
boje izuzev kamenih zidova postojećih djelova objekata.
Kako je i zadato uslovima planirana namjena objekata je boutique hotel.
Vernakularno graditeljsko nasljeđe zauzima centralno mjesto u osjećanjima i
osjećanju ponosa svakog naroda. Ono je prihvaćeno kao osoben i privlačan proizvod
jednog društva. Odaje utisak neformalnosti, ali uprkos tome i reda. Praktično je i
korisno, ali ga u isto vrijeme karakterišu zanimljivost i ljepota. Ono je fokus
savremenog života i istovremeno svjedočanstvo o istoriji jednog društva. Iako je djelo
čovjeka, isto je tako i kreacija vremena. Bilo bi nedostojno ljudskog nasljeđa da se ne
preuzme briga za očuvanje ovog tradicionalnog sklada koji sačinjava srž čovjekovog
postojanja.
Vernakularno graditeljsko nasljeđe je važno; ono je osnovni izraz kulture jedne
zajednice, njene veze sa sopstvenim područjem i, u isto vrijeme, izraz kulturne
raznolikosti svijeta.
Vernakularno graditeljstvo je tradicionalni i prirodni način kojim zajednice obezbjeđuju
stanovanje. To je neprekidan proces koji uključuje neophodne promjene i stalno
prilagođavanje kao odgovor na društvena i prirodna ograničenja. Opstanak ove
tradicije ugrožen je širom svijeta silama ekonomske, kulturne i arhitektonske
homogenizacije. Suočavanje sa ovim silama fundamentalni je problem koji moraju
rješavati zajednice, ali i vlade, planeri, arhitekti, konzervatori i multidisciplinarne grupe
stručnjaka.
Kao posljedica homogenizacije kulture i globalnih društveno‐ekonomskih
transformacija, objekti vernakularne arhitekture u cijelom svijetu ekstremno su ranjivi
i suočavaju se sa ozbiljnim problemima propadanja, gubitka unutrašnje ravnoteže i
integracije.
Zbog toga je neophodno da se, pored Venecijanske povelje, uspostave principi za
zaštitu našeg vernakularnog graditeljskog nasljeđa i brigu o njemu.